2 Nisan Dünya Otizm Farkındalık Günü'dür.

2 Nisan bize önemli bir gerçeği hatırlatıyor: Dünya herkes için aynı şekilde duyulmuyor, aynı şekilde hissedilmiyor, aynı şekilde algılanmıyor.

2 Nisan sadece bilgi sahibi olmakla ilgili değil. Aynı zamanda durup düşünmek ve dünyayı biraz farklı gören çocukları anlamaya çalışmakla da ilgili.

Ve belki de bugün kendimize sorabileceğimiz en önemli soru şu: Dünyayı onların gözünden görmeyi hiç denedik mi…

“Bir an için dünyayı onların gözünden görmeye çalışalım…”

Bazen gürültüyü sevmiyorum…

Herkes güldüğünde, kulaklarımda çok yüksek ses çıkıyor.

“Bana bak” dediğinizde, deniyorum ama benim için kolay değil.

Seninle oynamak istiyorum…

Sadece bazen sana nasıl yaklaşacağımı bilmiyorum.

Sessiz kalmamın nedeni konuşmak istememem değil.

Sessiz kalıyorum çünkü dünya bazen benim için çok hızlı ilerliyor.

Daha Fazlası: “Dünya biraz gürültülü olduğunda…”

Otizm kendini nasıl gösterir?

Sosyal etkileşim

Otizmli çocuklar genellikle şu konularda zorluk yaşarlar:

başkalarının duygularını anlamak,

göz teması kurmak,

duygularını veya deneyimlerini paylaşmak,

iletişimi veya oyunu ilk başlatan olmak,

insanları sadece çevrenin bileşenleri olarak değil, sosyal ortaklar olarak algılamak.

Okulda nasıl destek sağlanır?

Okul, şunları sağlarsa gerçekten destekleyici bir alan haline gelebilir:

bireysel bir yaklaşım,

görsel yardımcılar: grafikler, kartlar, notlar,

basit ve kısa talimatlar,

bir dinlenme/duyusal köşe,

öğretmen, psikolog ve özel eğitimci arasında işbirliği,

görevlerde esneklik.