• Հայերեն
  • English
  • Français
  • Georgian
  • Русский
  • Español
  • Deutsch
  • فارسی
  • Türkçe
  • Italiano

Մերօրյա Սոկրատեսներն ու Միքելանջելոները

«Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրում սեպտեմբերի 4-ին «Սասնալանջ» կամ «Մհերի դուռ» քանդակի միջազգային փառատոնի այս փուլի ամփոփումն էր: Ներկայացվել էին թե՛ Հայաստանում, թե՛ այլ երկրներում ստեղծագործող երեխաների ու ճանաչված քանդակագործների աշխատանքներ: Այս խորիմաստ, ազգային ոգով ներշնչված, միաժամանակ համամարդկային արժեքներ ունեցող փառատոնը հնարավոր դարձավ շնորհիվ կրթահամալիրի տնօրեն Աշոտ Բլեյանի և Ֆլորենցիայի պատվավոր քաղաքացի, քանդակագործ Վիգեն Ավետիսի, ինչպես նաև նվիրյալ արվեստագետների և դասախոսների, ովքեր պարոն Բլեյանի առաջնորդությամբ տարիներ շարունակ նոր`ազատության և արդարության ոգով կրթում են երիտասարդ սերունդներ:

Աննախադեպ երևույթ է` ցմահ ազատազրկվածս հնարավորություն ստացա մասնակցել այս փառատոնին իմ կավագործական աշխատանքով (ինչպես գիտեք`տեսակապի միջոցով հանդիպել-ծանոթացել էինք և ներկայացրել էի աշխատանքս): Չկար որևէ օրենսդրական խոչընդոտ, որ ինձ տրամադրեին կարճաժամկետ մեկնում, և ես անձամբ ներկա գտնվեի այս փուլի փակման միջոցռմանը, անձամբ ներկայացնեի աշխատանքս: Ցավոք, ՔԿՀ վարչակազմը մերժեց: Ես գրել էի ողջույնի խոսք փառատոնի փակման առթիվ. «...Արվեստի աշխարհում մարդիկ չեն դասակարգվում ուժեղների և թույլերի, պաշտոնյաների և ենթակաների: Այստեղ մանուկներն ու մեծերը հավասար են, արարում են սրտի կանչով, և չկան սահմաններ: Շնորհակալ եմ, որ հնարավորություն ընձեռեցիք «Սասնալանջում» իմ քանդակով՝ փոքրիկ անսահմանությամբ միանալ Ձեր անսահմանություններին: Այսպես կաթիլ-կաթիլ ակընթարթը ժամանակ դարձնելով՝ բացվելու է խորհրդանշական դուռը, որ Սիրո ու Արդարության լույսով լցվի ոչ միայն Հայոց աշխարհը, այլ ողջ մարդկությանը: Շնորհակալ եմ բոլոր մասնակիցներին, բոլոր ներկաներին այսօրվա համար: 

Ամբողջական նյութը: